30.12.07
Τρία στα τρία...
25.12.07
Καλά Χριστούγεννα...
22.12.07
Τι κάνουμε αύριο;
Λοιπόν, αύριο έχει δύο πολύ ωραία πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς. Από το πρωί στις δέκα μέχρι και τις πέντε το απόγευμα έχει παζάρι δίσκων στο An Club. Η τελευταία φορά που είχα πάει σε παζάρι δίσκων ήταν πριν πάρα πολλά χρόνια στο Ρόδον. Να λοιπόν η ευκαιρία, τώρα που είμαι λίγο χαλαρός από την δουλεία (5 μέρες εκτός, γιούπι και ζήτω) να περάσω μια βόλτα από εκεί.
Και το απόγευμα, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στα γραφεία της Penya Barcelonista d'Atenes (Σταδίου 61 Αθήνα) για το μεγάλο παιχνίδι FC Barcelona-Real Madrid. Το ματσάκι αρχίζει στις οκτώ. Όσοι πιστοί (με μπλαουγκράνα αισθήματα) ας προσέλθουν (κατά προτίμηση γύρω στις 19:30) για να κάνουμε εξέδρα!Update: Τέλεια και φθηνά cd στο παζάρι. Το διπλό γιαπωνέζικο των blur, που στο metropolis το παραπουλάνε ακριβά, το βρήκα σφραγισμένο μόνο 5 αφρό! Ανάμεσα σε αυτά που τσίμπησα (παλιά και αγαπημένα) είναι και το Secret World Live του Peter Gabriel, που το είχα χρόνια απωθημένο! Έσπασα τα ηχεία με το Come talk to me.
Για τον αγώνα δεν λέω κουβέντα. Άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το μόνο ευχάριστο, το δώρο του Διονύση που μου γλύκανε τον πόνο! Σ' ευχαριστώ πολύ! Barç
20.12.07
Δύο στα εφτά από το ένα
Το ευχάριστο όλων είναι πως μετά από μια μεγάλη περίοδο μουργίλας, έχω πάλι πολλά κέφια και όρεξη για να κάνω πράγματα! Και είμαι σίγουρος πως στο τέλος η αλλαγή θα είναι εντυπωσιακή!
Σηκωμένα μανίκια και δουλεία λοιπόν!
7.12.07
Τσε;

Σήμερα το πρωί έμαθα πως χθες το απόγευμα ο προϊστάμενος μου (ο οποίος μας έχει πει ουκ ολίγες φορές για το ξύλο που έφαγε σε πορεία του πολυτεχνείου, συμμετέχοντας σε μπλοκ του ΚΚΕ εσωτερικού) με αποκάλεσε σε συνάδελφο (πισώπλατα ως συνήθως) Τσε Γκεβάρα γιατί αρνούμαι να εργαστώ δωδεκάωρο (18:00 με 06:00) για να "βοηθήσω" το "μαγαζί". Εννοείται πως για το νυχτοκάματο δεν δίνονται οι νόμιμες προσαυξήσεις.
Θέλω να τον ευχαριστήσω που με χαρακτήρισε έτσι. Θα ήταν τιμή μου να ήμουν σαν τον Τσε! Αυτό που δεν θα ευχόμουν, είναι να καταλήξω σε αυτό που είναι αυτός. Ένας ξεπουλημένος πρώην αριστερός που δημιουργεί ανισότητα και αδικία. Οι μικροί ή οι μεγάλοι Τσε της καθημερινής ζωής , φτιάχνονται λόγω της ύπαρξης τέτοιων τύπων.
Όσο για την "βοήθεια" του απαντώ με τους στίχους των Chumbawaba
Our bosses must live in fear
of the factory-floor
and when they smile
and they ask for my support,
I'll give them these words
and a bloody nose:
You don't help your enemy
when you're at war
Από Δευτέρα η απάντηση στο γλοιώδες καλημέρα του θα είναι το ¨Seremos como el Che¨
30.11.07
Τα ευχάριστα νέα!
Σήμερα διάβασα αυτό:
Περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο δέντρα φυτεύτηκαν το 2007 σε όλο τον κόσμο για την αποκατάσταση οικοσυστημάτων και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, ανακοίνωσε την Τετάρτη το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UNEP).
Πρώτες σε δενδροφύτευση ήταν φέτος η Αιθιοπία και το Μεξικό.
Τα εντυπωσιακά αυτά αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι η διεθνής κοινότητα έχει αρχίσει να παίρνει σοβαρά την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, δήλωσε ο επικεφαλής του UNEP Αχίμ Στάινερ από την έδρα του οργανισμού στο Ναϊρόμπι. Τα δέντρα απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα, το κυριότερο αέριο του θερμοκηπίου.
[...]Το UNEP επισημαίνει ότι η παγκόσμια προσπάθεια ξεκίνησε με το «Κίνημα της Πράσινης Ζώνης», το μεγαλύτερο πρόγραμμα δενδροφύτευσης στην Αφρική, για το οποίο η εμπνευστής του, η Κενυάτισσα οικολόγος Ουανγκάρι Μαατάι, τιμήθηκε το 2004 με το Νόμπελ Ειρήνης. Το Κίνημα φύτεψε φέτος 4,7 εκατ. δέντρα, διπλάσια από ό,τι προέβλεπε αρχικά.
πηγή:in.gr
Και αυτό:
For 25 years Peter Garrett was the frontman of Midnight Oil, an Australian rock band known for its raucously loud music and protest songs about social and environmental issues. Then the bald 6ft 6in singer hung up his microphone, disbanded the group and exchanged his rock star clothes for the sombre suits of a politician.
After a meteoric rise through the ranks of Australia's Labor party, he was yesterday named environment minister in the newly elected government. The 54-year-old said he was "excited and humbled" by the opportunity.
πηγή:guardian.co.uk
Δύο θετικότατα νέα για να αντιστρέψουμε την αρνητική πορεία που οδηγεί στην καταστροφή. Ας φυτέψουμε όλοι από ένα δέντρο και ας ψηφίσουμε πολιτικούς σαν τον Peter που μέλημα τους θα είναι η σωτηρία του πλανήτη και όχι η τσέπη τους -φαντάζομαι πως ο Peter έχει λύσει το πρόβλημα της τσέπης εδώ και καιρό...
28.11.07
Η αποστολή sms απέτυχε
Στον ψιλικατζή αγόρασα τα πάντα εκτός από κάρτα (σιγά μην το θυμόμουν). Το απογευματάκι ανταλλάξαμε 2-3 μηνύματα με την Χριστίνα και ήμουν έτοιμος να στείλω το τελευταίο (παραπονιάρικο και ψιλό-οργισμένο) μήνυμα μου. Το μήνυμα δεν πήγαινε πουθενά. Παίρνω να ακούσω το υπόλοιπο και μου έχει μείνει 1 μόνο αφρολεπτό. Παίρνω την υπηρεσία επέκτασης υπολοίπου, αλλά δεν... (πρέπει να ανανεώσεις μια φορά για να το ξανακάνουν! Τι; Για χαζούς τους περάσατε;) . Σκέφτομαι πως σε μία μικρή Lacta που έχω αγοράσει, έχει 5 sms δώρο.
Ανοίγω την συσκευασία και περνάω τον κωδικό. Σκάει το μήνυμα επιβεβαίωσης που λέει "προς vodafone" (καταραμένη Q) . Δοκιμάζω πάλι να στείλω το μήνυμα αλλά τελικά αλήθεια έλεγε η βόντα!
Σκέφτομαι την ύστατη λύση. Το vodafone pointmania! Λες να έχω συμπληρώσει 300 πόντους (κάθε αφρό στην βόντα σου δίνει έναν πόντο, 300 πόντοι=16 αφρό ομιλίας); Παίρνω τηλέφωνο, πατάω βιαστικά το 3 και βάζω τον τετραψήφιο κωδικό μου. Περιμένω την απάντηση.
"Το σύνολο των πόντων σας που έχει καταγραφεί έως και μια εβδομάδα πριν είναι......299!"
Φτού σου, ρε καταραμένο! Ούτε 280,ούτε 301! Το πετάς ή όχι από το παράθυρο το κινητό το τιμημένο; Σκέψου αυτό το μήνυμα να σε έσωζε από τον θάνατο!
Τέλος πάντων! Τελικά αυτό το μήνυμα δεν ήταν γραφτό να αποσταλεί. Το βράδυ που επέστρεψα σπίτι, η Χριστίνα είχε πέσει για ύπνο και το κινητό της ήταν κλειστό. Τα παράπονα (η ψιλό-οργή εξαφανίστηκε) μπορούν να περιμένουν μέχρι αύριο το πρωί.
Επιτέλους αρχή
βαρέθηκα να κάνω πίσω,
έδαφος κουράστηκα να χάνω,
το χαμένο χρόνο θέλω να κερδίσω.
και έτσι από αύριο το πρωί αρχίζει η αλλαγή,
τέλος στο πολύ ποτό,
τέρμα, τέρμα, τέρμα, τέρμα.
Λίγη επιτέλους αρχή!
24.11.07
Τι θέλετε επιτέλους από την ζωή μας;

18.11.07
Το κέρδος πάνω απ' όλα;
Σήμερα εγκαινιάστηκε ο φυσικός αγωγός Ελλάδας-Τουρκίας με αυστηρό μήνυμα Καραμανλή.
"Η Ελλάδα στηρίζει και εξακολουθεί να στηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, αρκεί η χώρα να κάνει τα βήματα που απαιτούνται."
Έτρεμε ο Ερντογάν από τον φόβο του! Γιατί ρε αυστηρέ δεν πήρες τον κουμπάρο σου από το χέρι και να τον πας παρακάτω στην Κομοτηνή και να γκρεμίσετε μαζί ένα τζαμί που βρίσκεται σε "δασική" έκταση όπως η εκκλησία μας στην Χάλκη;
Ή αν δεν ήθελες να είσαι τόσο αυστηρός, γιατί δεν ανέβαλες τα εγκαίνια του αγωγού, μέχρι να αποκατασταθούν (αν μπορεί να γίνει αυτό) οι ζημιές στην εκκλησία μας; Αναφέρθηκες στην ταχύτητα με την οποία εκτελέστηκε το έργο του αγωγού. Πόσο θα τους έπαιρνε να αποκαταστήσουν ένα εκκλησάκι;
Δεν είμαι φαν της εκκλησίας, αλλά μου την σπάει να μας φτύνουν και εμείς να κοιτάμε στον ουρανό αν βρέχει. Τελικά το κέρδος είναι πάνω και από την αξιοπρέπεια μας;
13.11.07
Ποντιακό κι όμως αληθινό!
Πάλι καλά που δεν έκανε την βάφτιση στην Παναγία Σουμελά και το γλέντι στην Σαμψούντα. Ήμαρτον!
7.11.07
Αστυνομία σκέψης
...πολιτικοί, €πιχειρηματίες, να σε φάνε προσπαθούν...
...μαλάκα δεν κατάλαβες πως δεν θα στην χαρίσουν...
...τα μαύρα πρόβατα ψάχνουν να στείλουν για σφαγή...
...και οι τύχες των πολλών στα χέρια των κακών...
...ποτέ δεν θα ξεχάσεις ποιος είναι τ' αφεντικό...
2.11.07
Ρατσιστές η απλά ηλίθιοι;
Ένας παππούς κατηφορίζει και μονολογεί πως γεμίσαμε με Αλβανούς και Ρώσους που έχουν πλαστές τηλεκάρτες και μας κλέβουν. Ο τύπος που έχει το μαγαζί με τις παντόφλες κατεβαίνει επιτέλους από το πατάρι (κακάκια κάναμε;) και τελειώνω με την αγορά.
Πηγαίνω στην στάση. Εκεί μια ξανθιά ηλικιωμένη και καλοντυμένη κυρία έρχεται και κάθεται μπροστά-μπροστά στην στάση. Ένας άλλος ηλικιωμένος με μαύρο σακάκι και γαλάζιο πουκάμισο αρχίζει το κράξιμο.
-"Στην σειρά σου, κυρά μου!"
Η "κυρά" του απαντάει με σπαστά ελληνικά πως δεν υπάρχει σειρά, όλοι απλώς στέκονται (για να μπούνε στο λεωφορείο ωσάν τα δαμάλια, μόλις ανοίξουν οι πόρτες, συμπληρώνω εγώ).
Ο τύπος τα παίρνει και φωνάζει πως "ήρθατε από την Ρωσία και νομίζετε πως θα σας φοβηθούμε;" ακολουθεί η κλασσική απάντηση "Είμαι από το Πόντο εγώ!" και μετά η κλασσική φοβέρα από τον παππού "Θα έρθει και ο καιρός σας!" ( Ο καιρός γαρ εγγύς που λέει και ο γνωστός).
Έρχεται το λεωφορείο, μπαίνουν όλοι μέσα σαν τα δαμάλια για να προλάβουν να κάτσουν στα καλύτερα θρονίσματα (θρόνισμα=θρόνος+κάθισμα, κοινώς οι καλές θέσεις στα λεωφορεία που προτιμούν τα δαμάλια) και τότε καταλαβαίνουμε πως ένα μπαζεράκι του λεωφορείου τα έχει φτύσει και κάνει ένα ηλίθιο μπιπ-μπιπ συνέχεια.
Μια κυρία λοιπόν αρχίζει και κράζει ένα Κινέζο που κουβαλάει διάφορα εμπορεύματα σε ένα καροτσάκι. Ο Κινέζος κοιτάει με απορία και δεν ξέρει γρι ελληνικά για να της απαντήσει. Ένας κουστουμάτος της εξηγεί την πηγή του μπιπ-μπιπ και τότε εκείνη χαμογελά και λέει "Α, από εκεί είναι; Καλά. Νόμιζα πως ήταν του Κινέζου και είχα εκνευριστεί."
Άρα του λεωφορείου το μπιπ-μπιπ δεν την πείραζε, αν ήταν όμως του Κινέζου την πείραζε. Και ρωτάω: Ρατσιστές ή απλά ηλίθιοι;


