Πως;

Πως κάνεις μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση, που απέφερε μόνο συμπληρωματικό εισόδημα, σε κάτι μεγάλο; Να επιτέλους κι ένας σοβαρός σκοπός στην ζωή μου...

For my precious

...till the end of my days

Love of my life, sun of my days, moon of my nights, thought of my daytime, dream of my night sleep, my eternal beautiful Lithuanian angel, my precious princess that would make me fight a thousands dragons without any fear just for your heart, with big tears in my eyes right now, that falling like rain, I must set you free as you wish. I will write it in my language, cause that's how I feel it more: Σ'αγαπώ ατελείωτα και παντοτινά.

Ernesto "Che" Guevara

Η αγαπημένη μου φωτογραφία του Che. Αν θυμάμαι καλά, εκεί που την βρήκα έλεγε πως πρόκειται για αυτοπροσωπογραφία.

Goldfish

Λένε πως τα χρυσόψαρα έχουν μνήμη τριών δευτερολέπτων μόνο. Το έψαξα για λίγο και διαπίστωσα πως δεν είναι αλήθεια. Αν όμως ήταν, θα μπορούσα να έχω κι εγώ μια τέτοια μνήμη;

Το κάστρο...

...Έτσι έφτασε σ' ένα τεράστιο κάστρο, πού στο αέτωμα του ήταν γραμμένο: "Σε κανέναν ανήκω και σ' όλους. Πριν μπεις ήσουν εδώ, εδώ θα μείνεις όταν φύγεις."

Just hold on, hold on

I will be the one who loves you till the end of time...

Monika

Δεν πήγα στην συναυλία, δεν έχω ακούσει το καινούριο άλμπουμ, δεν την έχω δει ποτέ ζωντανά, αλλά την φωτογραφία αυτή που βρήκα στο facebook την λάτρεψα! Εύχομαι μια μέρα να μπορέσω να βγάζω κι εγώ αντίστοιχες φωτογραφίες με αυτήν!

Εύγε Πέτρο Μητρόπουλε!

Προσπαθόπουλος...

...είναι το πιο θεϊκό (και αληθινό) επίθετο που άκουσα χθες, μετά την εποχή των (φανταστικών) επιθέτων, Μασταπιάνης και Μουτασφίγκης, που είχε βγάλει ο Ζουγανέλης αν δεν κάνω λάθος...

Είμαστε όλοι Προσπαθόπουλοι και προσπαθούμε για το καλύτερο στην ζούγκλα που λέγεται κι Ελλάδα!

I still love you...

Music to heal the pain...

Red Leaves

Ο αιώνιος λαμπερός Αττικός ήλιος πέφτει πάνω στα κόκκινα φύλλα στην εγκαταλελειμμένη καφετερία δίπλα στον Άγιο Δημήτρη τον Λουμπαρδιάρη...

2ο Kosmos Festival

Χάρη στον Στέλιο (thanks man) μπήκαμε στο τσάμπα στο 2ο Kosmos Festival και συγκεκριμένα την δεύτερη μέρα που μας ενδιέφερε πιο πολύ. Είδαμε Amparo Sanchez, Shantel και Ojos de brujo.

Όταν φτάσαμε η Amparo ήταν ήδη στην σκηνή (πάλι άργησα στο ραντεβού μου...). Είπε κομμάτια από τον καινούριο της δίσκο και μετά από λίγο οι Locomondo ανέβηκαν στην σκηνή και τραγούδησαν μαζί το κομμάτι που είχαν πει και στην προηγούμενη συναυλία των Amparanoia, όταν οι Locomondo έπαιξαν support. Δεν λέει το Destino... :-(

Σκοτάδι στην σκηνή και μετά από λίγο βγαίνει ο Shantel με την μπάντα του. Ο τύπος είναι αγριεμένος και γεμάτος ένταση. Η μουσική του θυμίζει Bregovic αν και τελικά έχει ένα προσωπικό στυλ. Η Jelena μου κλέβει την καρδιά (όπου πάω αγαπάω), κάνα δύο τραγούδια είναι στα ελληνικά και ο Shantel κάνει πολλά stage diving και γίνεται ένα με τον κόσμο. Πολύ κόκα (κόλα) λέει ο Στέλιος.

Τέλος βγαίνουν οι Ojos de brujo. Η Marina για μια ακόμα φορά εκπληκτική! Δεν χορταίνεις να την βλέπεις. Από πίσω μας οι κλασσικές μαλακισμένες που φωνάζουν μαλακίες στα ισπανικά και οι άλλες μαλακισμένες που νομίζουν πως χορεύουν φλαμένκο... Ήμαρτον, βρε ζώα! Εντάξει, μας πείσατε!

Παίρνουμε τον πούλο σιγά-σιγά γιατί πρέπει να πάω και για δουλεία... Τέλεια (όταν είναι και τζάμπα είναι πιο τέλεια...). Αφήνω την καρδιά μου στο κορίτσι του Southern Comfort και αποχωρούμε. Και του χρόνου!

Νανοτεχνολογία

Εμφανίζεται κι άλλος καμένος στην γνωστή πλατεία για να φάει...Με ρωτάει αν ξέρω την νανοτεχνολογία. Του απαντώ πως ναι. Και μου λέει τον λόγο που εδώ και πέντε χρόνια είναι δυστυχισμένος... Έχουν, λέει, εφαρμόσει την νανοτεχνολογία επάνω του. Μου δείχνει κάποια ράμματα στην παλάμη του και μου λέει πως του έχουν εμφυτεύσει μικροτσίπ για να τον ελέγχουν (και εγώ έχω ράμματα στην παλάμη, αποτέλεσμα ποδοσφαιρικού αγώνα στο γυμνάσιο, αλλά μικροτσίπ δεν έχω σίγουρα...)

Μετά βάζει το χέρι μου στον σβέρκο του για να μου δείξει και τις οπτικές ίνες που έχει εκείκαι συνδέουν τον μικροτσίπ με τον εγκέφαλό του. Μου λέει πως μερικές φορές όταν οδηγεί το μηχανάκι του, τον καθοδηγούν από ένα αόρατο κέντρο για το που θα πάει. Σαν ένα αόρατο GPS. Επίσης μου λέει πως αν δεν κάνει κάτι καλά, του προκαλούν πονοκεφάλους. Και πως οι γιατροί αρνούνται πως κάτι τέτοιο έχει συμβεί και πως μια φορά που επέμενε, τον κλείσανε στο Δαφνί για δύο χρόνια...

Ουφ! Ρε όλοι οι καμένοι σ' αυτήν την πλατεία;

17 μήνες...

Χρόνος πού χρειάζεται για εκδίκαση σε ένσταση στο τμήμα παροχων του ΙΚΑ και αφορά εξέταση πού δεν έχει υποδομή το ίδρυμα για να πραγματοποίησει: 17 μήνες. Κατάλαβες, μαλακά Νεοέλληνα γιατί είσαι στο ΔΝΤ και όχι στο G8; Ουστ!

Καμένος...

Πόσο μαλάκας και καμένος μπορεί να είσαι για να παίζεις το πουλάκι σου στις 02:30 το βράδυ στην πλατεία Ελευθερίας με ένα τηλεκατευθυνόμενο αυτοκινητάκι που κάνει αντίστοιχο θόρυβο με πύραυλο Εξοσέτ; ε;