The painter

Πάντως ο τύπος (Mikey Welsh) ζωγράφιζε εκπληκτικές γάτες και σκύλους (και όχι μόνο) και πουλούσε τα έργα του μέσω facebook σε προσιτές τιμές. Μάγκας!

Spooky

Ο πρώην μπασίστας των Weezer, Mikey Welsh, πέθανε και είχε προβλέψει τον θάνατο του στο Twitter! Μπρρρρ... (καλά, παίζει τελικά να αυτοκτόνησε με υπερβολική δόση)

Που γυρίζουμε τελικά;

"Επισήμανε δε (σημ. ο Βενιζέλος) ότι μέχρι το τέλος του 2012 η ύφεση θα είναι (αθροιστικά) μείον 15% και γυρίζουμε στα επίπεδα ζωής του 2004."

Στα επίπεδα ζωής ποιας χώρας; Της Αγκόλα; Μετά τις μαλακίες που βγαίνει και λέει ο κάθε μαλάκας παλαιοημερολογίτης πολιτικάντης  ότι αν πτωχεύσουμε θα γυρίσουμε στο 1950 ή στο 1970, τελικά θα γυρίσουμε πίσω στο 2004 και χωρίς πτώχευση. Γιατί νιώθω πως κάποιο λάθος έχει γίνει στην χρονολογία;

My new beauty!

Δεν υπάρχει! :-D

I'm a pirate...

...and my friends is my treasure! I'm feeling like a local god, when I'm with you. Thank you for being on my side on good and bad moments. Don't know where I'd be without you, guys. I'll be there...

Οι πλαστικές σφαίρες τις KFOR

Σήμερα σκότωνα την ωρα μου στο chatroulette. Ανάμεσα σε μαλάκες που τον παίζανε μπροστά στην κάμερα, έπεσα και πάνω σε έναν πιτσιρικά Σέρβο. Πρέπει να ήταν γύρω στα 20. Με αποκάλεσε "Ορθόδοξο αδελφό" και του έδειξα την σημαία της Σερβίας που έχω. Μου έβγαλε ένα κόκκινο μπλουζάκι από την ντουλάπα του, που έγραφε στα κυριλλικά "Το Κόσοβο είναι Σερβία". Μου είπε πως μένει κοντά στο σημείο που γίνονται οι τσαμπουκάδες για τον έλεγχο τον μεθοριακών σταθμών με την Σερβία. Μου είπε να περιμένω και μου έφερε μπροστά στην κάμερα ένα ΑΚ47. Μου έδειξε και τις σφαίρες που είχε μέσα στους γεμιστήρες. Μου φάνηκε πολύ σοκαριστικό το να υπάρχει ένας πιτσιρικάς που μέσα στο σπίτι του έχει ένα πολεμικό όπλο. Στην συνέχεια μου έστειλε λινκ για να δω αυτήν την φωτογραφία. Αυτές είναι οι πλαστικές σφαίρες που χρησιμοποίησε η KFOR εναντίον των Σέρβων στα πρόσφατα επεισόδια...

Ψάχνοντας για δουλειά...

...σε διάφορα sites με αγγελίες, μου έσπασαν τα νεύρα οι μαλάκες που ενώ έχουν βρει τον άνθρωπο που έψαχναν για να τους καλύψει την θέση εργασίας, δεν μπαίνουν στον κόπο να σβήσουν την αγγελία. Επίσης μου έσπασαν τα νεύρα όλοι αυτοί που ψάχνουν να βρουν πλασιέ και τηλεπλασιέ και δημοσιεύουν 200 αγγελίες ενώ έχουν στόχο να βρουν 10 κορόιδα.

Ομολογία

Μάγκες, ομολογώ! Ασχολήθηκα με πολλούς μαλάκες και μαλακισμένες τα τελευταία χρόνια. Υπόσχομαι να μην το ξανακάνω. Live and let die...

The dream of Mr. Fincher

Ξεκλείδωσα βιαστικά την μεγάλη πόρτα την εισόδου στην πολυκατοικία, την έκλεισα πίσω μου και προχώρησα στον βρώμικο διάδρομο, που φωτίζονταν από την κίτρινη λάμπα της κολώνας στον δρόμο απ' έξω. Πάτησα έναν διακόπτη αλλά η λάμπα ήταν καμμένη. Σκέφτηκα πως έπρεπε να ζητήσω από τον ιδιοκτήτη να την αλλάξει κάποια στιγμή. Στο βάθος πάτησα έναν άλλο διακόπτη και μια άλλη λάμπα, έξω από το μικρό μου διαμέρισμα άναψε. "Τέλεια" σκέφτηκα και μπήκα στο μικρό μου βασίλειο. Είδα την κιτρινοκόκκινη ριγέ ταπετσαρία που ήθελα εδώ και καιρό να ξηλώσω.

Μπήκα στο δωμάτιο μου και βρήκα τον γνωστό αθλητικογράφο να κάθεται σε μια καρέκλα. Δεν ταράχτηκα. Τον ρώτησα τι θέλει. Μου ζήτησε να κρατήσω μυστικό και γρήγορα γρήγορα μου είπε πως δεν είχε ιδέα από υπολογιστές. Μου ζήτησε να του δώσω ένα βιβλίο για να καταλάβει τις βασικές αρχές. Βρήκα ένα που είχα από το σχολείο.

Το χάρτινο εξώφυλλό είχε σκιστεί πριν καιρό, αλλά ο τίτλος φαίνονταν στην πρώτη σελίδα. Το άνοιξα σε μια τυχαία σελίδα και του επέδειξα πόσο εύκολη ήταν η ορολογία σε αυτό το βιβλίο. Έβγαλε έναν πράσινο φλούο υπογραμμιστή της Stabilo και υπογράμμισε τους όρους που του έδειξα. Σκέφτηκα να ψάξω λίγο τις σελίδες μήπως είχα κανένα χαρτάκι μέσα. Βρήκα μια φωτογραφία μου με κόλλα της post-it από πίσω. Την ξεκόλλησα από την σελίδα και την κόλλησα βιαστικά πάνω στην πορτοκαλί πόρτα του δωματίου μου. Ο αθλητικογράφος έστρεψε την προσοχή του στην φωτογραφία και εγώ συνέχισα να ψάχνω στις σελίδες του βιβλίου. Βρήκα μέσα έναν μικρό κατάλογο με ρούχα που τον έβγαλα κι αυτόν και παρέδωσα το βιβλίο στον επισκέπτη μου.

Ξύπνησα, ακούγοντας το ξυπνητήρι του κινητού μου, λουσμένος από το φως του ήλιου των Κυκλάδων. "Τι παράξενο όνειρο!" σκέφτηκα. Το προηγούμενο βράδυ είχα παραδώσει ένα μικρό πορτοφολάκι σε δύο Αυστραλέζες, που το είχαν ξεχάσει στο μαγαζι. Το ξημέρώμα είχα γράψει "Happy birthday, Mr. Fincher. Keep reminding us that a movie is art", κάτω από την φωτογραφία ενός γκρούπ στο φέισμπούκ, αφιερωμένο στον σκηνοθέτη, που έγινε 49. Μετά παρέδωσα στην Tess Messon την τσάντα της, που την βρήκα πεταμένη στο πάρκινκ.

Κι όπως έγραψε ο Ernest Hemingway, "The world is a fine place and worth fighting for". Συμφωνώ με το δεύτερο

Miaow

Μία από τις γλυκές γατούλες της Ίου

Ios diary #4

Όποτε ακούω τις καμπάνες στην εκκλησία του Ευαγγελισμού στην Χώρα, έχω την εντύπωση πως χτυπάνε στον ρυθμό της εισαγωγής του "Συλλαβιστά, ψιθυριστά, γιατί πονάω, τόσο πολύ, τόσο τρελά που σ' αγαπάω" του Λεωνίδα Βελλή.

Ξημέρωμα στην Ίο

Ο ήλιος ανατέλλει πάνω από την Χώρα της Ίου

Ios diary #3

Όλα είναι τέλεια εδώ τελικά. Σιγά-σιγά γνωρίζομαι με ντόπιους και αρχίζω να μαθαίνω για τον χειμώνα στην Ίο. Προχθές, είχαμε έναν Ινδό πελάτη που είχε τα γενέθλια του. Στο τέλος της βραδιάς μας είπε πως ήταν τα καλύτερα γενέθλια που είχε ποτέ. Το κέφι το άναψε ένας Άγγλος μεσήλικας που τους σήκωσε όλους για χορό. Τελικά όλοι μας καταλήξαμε να χορεύουμε μια Ινδική επιτυχία στο κέντρο του μαγαζιού.


Χθές ήρθαν τα Bat Girls. Για φαντάσου, η μία από τις τρεις κουβάλησε τις στολές από την Αυστραλία για να κάνουν αυτό το σόου...

Ios Church

Μία από τις πολλές μικρές εκκλησίες στην Ίο