Ios diary #2

Και αφού τελείωσα με το κύπελο στο Λονδίνο, επιστροφή, μετά από ένα μικρό διάλειμμα στην Αθήνα, στην Ίο. Ήδη έχει ζέστη και ο ήλιος λάμπει κάθε μέρα.

Χθες έκανα το πρώτο από τα πολλά μπάνια που θα ακολουθήσουν στον Μυλοπότα. Η θάλασσα ήταν φανταστική. Για να κατέβω και να ανέβω στην παραλία χρησιμοποιώ τον παλιό γαϊδουρόδρομο. Στην αρχή το να ανέβεις μοιάζει δύσκολο, αλλά τελικά μου πήρε μόλις είκοσι δύο λεπτά για να ανέβω στην Χώρα. Καλός χρόνος για πρώτη φορά.

Από χθες, επίσης, παίζει ένας διαγωνισμός που ξεκίνησα για πλάκα με τον Πάνο. Του είπα κάποια στιγμή, πως ο DJ Ashba των Guns 'n' roses δεν είναι στην λίστα με τους πενήντα καλύτερους κιθαρίστες του Orange Bar. Τελικά, συμφωνήσαμε πως αν εκατό άνθρωποι του πουν πως ο DJ Ashba, θα πρέπει να είναι στην λίστα, μέχρι το τέλος της σαιζόν, τότε θα πρέπει να τον βάλει του χρόνου. Μέχρι τώρα μάζεψα τέσσερις.

Σήμερα έμαθα πως θα έχω μια γειτόνισσα στο διπλανό μου δωμάτιο. Και έλεγα ποια θα πλένει τα ρούχα μου! :-D Και σήμερα έχω ρεπό και από το πρωινό καθάρισμα του μαγαζιού! Τέλεια!

Δεν ξέρω πως θα πάει το πράγμα γενικά και τι μου επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά μάλλον η Αθήνα τελείωσε για μένα. Σιγά σιγά καταλαβαίνω στην πράξη αυτά που έλεγε ο Επίκουρος. Τελικά, ένας άνθρωπός χρειάζεται πολύ λίγα και απλά πράγματα για να ζήσει ευτυχισμένος. Ήμουν ματαιόδοξος και άπληστος, όπως όλοι μας τελικά. Αλλά όλα μπορούν να αλλάξουν μια μέρα. :-)

Λονδίνο για πάντα

Η πρώτη μου φορά στο Λονδίνο ήταν πριν αρκετά χρόνια για να συναντήσω κάποια που αγαπούσα πολύ. Η δεύτερη φορά για τον ίδιο λόγο. Μόνο που αυτήν τη φορά, το αντικείμενο της αγάπης μου, δεν ήταν μια γυναίκα, αλλά μια ομάδα.

Με μεγάλη χαρά έμαθα πως ήμουν ένας από τους τυχερούς που κέρδισαν ένα εισιτήριο για τον τελικό του Γουέμπλει, στην κλήρωση του συλλόγου. Ένα παιδικό όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Τελικός ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στο συγκεκριμένο γήπεδο (έστω κι αν δεν είναι το παλιό με τους δίδυμους πύργους). Και μεταξύ δύο ομάδων, που την μία την λατρεύω και είμαι μέλος της και την άλλη την αγάπησα πολύ (μέχρι την φυγή του Eric Cantona και την άφιξη των Αμερικάνων και του Κλαψιάντο).

Οι στιγμές που έζησα μαζί με τους φίλους μου ανεπανάληπτες και δεν είναι εύκολο να τις μεταφέρω. Μόνο αυτοί που συμμετέχουν σε μια τέτοια εκδρομή μπορούν να καταλάβουν και κρατάνε μεταξύ τους έναν κώδικα επικοινωνίας για κάθε συγκεκριμένο ταξίδι. Λένε κάτι μεταξύ τους, γελάνε και φαίνονται περίεργοι στους υπόλοιπους που δεν ήταν μαζί. Έτσι γίνονταν πάντα και έτσι θα γίνεται.

Μπορώ να πω πως έζησα την πιο όμορφη μέρα της ζωής μου, μέσα κι έξω από αυτό το γήπεδο και στο πάρτι που ακολούθησε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που ήμασταν καλεσμένοι από τον σύλλογο. Δίπλα στον Βαλντέζ, τον Πουγιόλ, τον Μάξουελ, τον πρόεδρο Νούνιες, το κύπελλο... Και φυσικά όλους τους φίλους μου, που ήταν εκεί!

Αλλά και όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι που γνώρισα ή ξανασυνάντησα εκεί ήταν καταπληκτικοί. Ο φίλος Κάλουμ που κάθε βράδυ με περίμενε ξύπνιος να επιστρέψω από την μέρα μου στους δρόμους. Η Αριάδνη που μας έδειξε τα κόλπα στο Κάμντεν Τάουν. Ο Μαυροβούνιος μπάρμαν στην πάμπ στο Χάμερσμιθ. Η Ιρίνα και ο Ούγκο από το Μόντρεαλ που κόλλησαν στην παρέα μας. Η Καταλανή που με έβαψε στα μπλαουγκράνα. Η πρόεδρος της Πένια του Λονδίνου που την είδαμε και στην εκδήλωση και στο γήπεδο ήταν μπροστά μας. Ο "άρρωστος" Ισπανός που έγινε μια αγκαλιά μαζί μας στο πρώτο γκολ. Οι πιτσιρίκες στην πίσω αυλή στο Χάμερσμιθ που με ξυπνούσαν με τις φωνούλες τους πάνω στο τραμπολίνο στις εφτά κάθε πρωί.

Κατερίνα, Πέτρο, Πάνο, Αντώνη, Κώστα, Νίκο, Αλέξανδρε, Νάσο, Γιάννη, Γιάννη, Κέλι σας ευχαριστώ πολύ που μοιραστήκατε μαζί μου το όνειρο. Σε λίγες μέρες θα είμαι και πάλι στην Ίο, αλλά στο μυαλό μου θα γυρίζουν οι όμορφες εικόνες που είδαμε μαζί.

Champions League

Το κύπελο του Champions League στο Hyde Park του Λονδίνου

Ios diary #1

Και να λοιπόν που το μέρος που προτιμούσα για διακοπές για 12 περίπου χρόνια, έγινε ο τόπος εργασίας μου. Μέχρι και τα μέσα Σεπτεμβρίου, εκεί θα βγάζω το ψωμί μου, δίπλα σε δύο αγαπημένους μου φίλους. Οι πρώτες τρεις μέρες πέρασαν τέλεια, με δουλεία αλλά και διασκέδαση. Ένα μικρό διάλειμμα για να φέρω την κούπα από το Λονδίνο και επιστρέφω.

Οι νέοι μου γείτονες

Kalemegdan, Beograd

2011

2008

Happy

Λίγο πριν φύγω από την Αθήνα, οι μέρες περνάνε πολύ ευχάριστα! Κάνω πράγματα που δεν είχα ξανακάνει, συναντώ φίλους, τρώω πολύ όμορφα φαγητά κι έχω κάποια που μ' αγαπάει πραγματικα. Περνάω καλά, γαμώτο. Λίγο ακόμα και το μυαλό θα ξεθολώσει. Ο τροχός άρχισε να γυρνάει. Θα ξανανέβω επάνω. :-)

Μόνο κάποιος που σε έκανε να γελάσεις τόσο πολύ...

Μόνο κάποιος που σε έκανε να γελάσεις τόσο πολύ, μπορεί να σε κάνει να κλάψεις και τόσο πολύ. Μόνο αυτός κατάφερνε να μας δείξει ποιοι πραγματικά είμαστε. Ένας λαός που τρέχει και δεν προλαβαίνει. Που με τα λίγα προσπαθεί να κάνει πολλά. Που αποτυχαίνει, αλλά επιβιώνει. Που πικραίνεται από τους ανθρώπους, αλλά συνεχίζει να τους αγαπάει.

Αν ο Αριστοφάνης ζούσε σήμερα, θα ονομάζονταν Θανάσης Βέγγος. Θυμάμαι που κάποτε οι γονείς μου πήγαν με την συχωρεμένη θεία μου την Χριστίνα στο Δελφινάριο για να τον δουν. Καθώς έβγαιναν από το θέατρο, μετά το τέλος της παράστασης, η θεία μου τον είδε και άρχιζε να φωνάζει "Κύριε Βέγγοοοο, Κύριε Βέγγοοο" και έτρεξε καταπάνω του. Ο Βέγγος έκανε ότι και στις ταινίες του. Άρχισε να τρέχει κι αυτός. Δεν ήμουν εκεί, αλλά την σκηνή την φέρνω στο μυαλό μου. Και γελάω πολύ.

Καλή ανάπαυση, Θανάση Βέγγο. Εκεί που πας, δεν θα χρειαστεί να τρέχεις πια. Εμείς θα είμαστε εδώ και θα συνεχίζουμε να τρέχουμε, αλλά δεν θα μας πειράζει πια, γιατί θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τις ταινίες σου και θα γελάμε. Γιατί μέσα από τις ταινίες σου, βλέπουμε την ίδια μας την ζωή. Μόλις χθες, ο φίλος μου ο Άρης, όταν του είπα με τι ασχολούμαι τον τελευταίο καιρό, γέλασε και είπε "Βέγγος. Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης".

Σε ευχαριστούμε για όλα, μα όλα, από τα βάθη της καρδιάς μας!

Gagarin

Το μνημείο του Γιούρι Γκαγκάριν, του οποίου τα αποκαλυπτήρια θα γίνουν στο Λονδίνο στις 14 Ιουλίου, όπως παρουσιάστηκε στο Πανρωσικό Εκθεσιακό Κέντρο στην Μόσχα.

Οι υποκριτές της αθεΐας και της θρησκείας

Χριστός Ανέστη! Τις προηγούμενες μέρες διάβαζα δεξιά κι αριστερά, διάφορα για το Πάσχα και την Ανάσταση. Προσωπικά, αναζητώ και ψάχνομαι. Δεν μπορώ να πω πως είμαι καλός Χριστιανός. Ακόμα δεν έχω απορρίψει ολοκληρωτικά την θρησκεία, αλλά σέβομαι αυτούς που πιστεύουν, αν και οι χριστοπαναγίες μου ξεφεύγουν πολλές φορές.

Θεωρώ όμως υποκρισία από κάποιους να κράζουν την Ανάσταση και το Πάσχα, αλλά να ωφελούνται εξαιτίας αυτού. Αν είσαι μάγκας, μην φας αρνί, μην δεχτείς το δώρο του Πάσχα από την δουλεία σου, να πας να δουλέψεις την μέρα της αργίας και κράξε όσο γουστάρεις.

Μέχρι τώρα στην ζωή μου γνώρισα έναν τέτοιο τύπο. Παρότι παπαδάκι μέχρι τα 14 του, απόρριψε την θρησκεία. Φέτος, το κατάστημα του ήταν ανοικτό όλες τις μέρες της Μεγάλης Βδομάδας, δεν νήστεψε, την ημέρα του Πάσχα έφαγε κοτόπουλο και την επομένη μπακαλιάρο, γιατί αυτό ήθελε να φάει εκείνη την μέρα. Την ώρα της Ανάστασης, σιδέρωνε τα ρούχα του. Είτε είναι σωστός, είτε λάθος, ακολούθησε και στήριξε την προσωπική του επιλογή και έτσι πρέπει να γίνεται.

Υ.Γ. Ας μην πω καλύτερα για κάποιους αβάφτιστους που το παίζουν Ορθοδοξία ή θάνατος, γιατί η μπόχα τους δεν ξεπλένεται, ούτε με τον Ιορδάνη...

Εισητήριο #4

Δυστυχώς λίγο μετά από τον Μανώλη Ρασούλη, έφυγε και η φωνή των τραγουδιών του, ο Νίκος Παπάζογλου. Έψαξα και βρήκα δύο εισιτήρια από τις συναυλίες του στο Κατράκειο. Όμορφες καλοκαιρινές νύχτες από παλιά... Καλό σου ταξίδι.

Busy mind

Not a single day passed, without thinking of you. The heart has reasons that reason does not understand. I really miss you. "Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω..."

24 Μαρτίου 1999

Στις 24 Μαρτίου 1999 οι εγκληματίες πολέμου του ΝΑΤΟ επιτέθηκαν στην Σερβία, με άνανδρους βομβαρδισμούς εναντίον πολιτών, χωρίς απόφασή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οι εγκληματίες πολέμου δεν τιμωρήθηκαν ποτέ και συνεχίζουν το έργο τους (αυτό τον καιρό στην Λιβύη).

Αν κάποτε συναντήσετε κάποιον από αυτούς τους εγκληματίες στον δρόμο, καθαρίστε τον, χωρίς δεύτερη σκέψη, δισταγμό ή τύψεις. Όπως θα κάνατε αν συναντούσατε τον Χίτλερ.

Με πορδές...

«Είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε, σε συνεργασία με τους εταίρους και συμμάχους μας, για να γίνει σεβαστή η διεθνής νομιμότητα» δήλωσε την Παρασκευή ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας μετά το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τη Λιβύη.

Με τι ακριβώς θα συνδράμουμε; Με πορδές; Δεν έχει κόστος αυτή η συνδρομή; Θα τα πληρώσει ο Δρούτσας από την τσέπη του; Κι αφού έχουμε κρίση και κόβουμε συντάξεις, μισθούς κλπ, γιατί ακόμα έχουμε στρατό στα ξένα; Για ποια συμφέροντα μας είναι εκεί;

8+1 γυναίκες που δεν πρέπει να μπλέξεις μαζί τους

Αντιγράφω από το men24.gr

Ψάχνεις για μια ήρεμη και υγιή σχέση; Τότε για το καλό σου, μείνε μακριά από αυτές τις γυναίκες. Θα σε τρελάνουν, θα σου σπάσουν τα νεύρα, θα σε κάνουν να χάσεις τον ύπνο σου αλλά και τον εαυτό σου. Αξίζει;

• Η ερασιτέχνης ψυχολόγος

Είναι η γυναίκα που πάντα θα προσφέρει τον ώμο της για να κλάψεις και πάντα θα έχει έναν καλό λόγο να σου πει. Θα σε ακούσει και θα συζητήσει και τα δικά της, ακόμα και αν δε της το ζήτησες ποτέ. Επιφανειακά είναι κουλ, κρύβει καλά την ανάγκη της να μπει στα εσώψυχα σου. Τουλάχιστον μέχρι να ακούσει τα τρία πρώτα πράγματα που θα της πεις και θα αρχίσει τις αναλύσεις για την παιδική σου ηλικία και πως τα τραύματα σε έχουν επηρεάσει και καθορίζουν τη συμπεριφορά σου. Στη συνέχεια θ’ αρχίσει ν’ ασχολείται με τα δικά της. Τον εαυτό της βλέπεις τον έχει ψυχολογήσει καλύτερα.

• Η πολυλογού

Εδώ επίπεδο μηδέν. Από τη στιγμή που τη βλέπεις, δε σταματάει. Ξεκινάει με ένα «γεια χαρά νταν» και από εκεί ακολουθεί μόνο κατήφορος. Πηδάει από το ένα θέμα στο άλλο, σε ρωτάει τη γνώμη σου -μόνο και μόνο για να έχει ευκαιρία να πει τη δική της, και μιλάει πάντα με δυνατή φωνή λες και η συζήτηση σας είναι για να την ακούνε οι περαστικοί. Αν προσέξεις αυτά που λέει θα δεις τις αντιφάσεις και θα καταλάβεις πως ότι λέει είναι για να γίνεται αρεστή. Το χειρότερο είναι ότι τις περισσότερες φορές δεν μπορείς να πεις ή να κάνεις κάτι περισσότερο από το να κουνάς θετικά το κεφάλι πάνω κάτω.

• Η παλιοσειρά

Οι γκόμενες που έχουν χιούμορ είναι συνήθως είναι και άσχημες. Δυστυχώς οι εξαιρέσεις από αυτό τον κανόνα είναι λίγες και καπαρωμένες. Ενώ οι άλλες οι γυναίκες είναι επιφυλακτικές στην επικοινωνία τους συντηρώντας μια απόσταση αυτή, την εκμηδενίζει λες και ήσασταν σειρούλες στο στρατό. Λέει το ένα κρυόκωλο αστείο μετά το άλλο, βρίζει λες και είναι νταλικέρης, δεν έχει πρόβλημα να πιει μπύρα και να ρευτεί ξεχνώντας ότι αυτά τα κάνουμε με τα κολλητάρια μας βλέποντας μπάλα. Και φυσικά παραγγέλνει σουβλάκι με τζατζίκι κι ας είναι πρώτο ραντεβού. Ακόμα και αυτό τον ελάχιστο ερωτισμό, τον σκοτώνει με καραμπίνα.

• Η κινητή γκρίνια

Η γκόμενα που διαμαρτύρεται για τα πάντα είναι η τελευταία που θες για σχέση εκτός να πρόκειται για καμιά θεά. Την πας στα μπουζούκια, αυτή θέλει Καρύτση. Την πας συναυλία και τους βρίσκει όλους άπλυτους. Διαμαρτύρεται για την κίνηση στο δρόμο, για την εφορία, για τη δουλειά της, γιατί δεν πάρκαρες σε αυτή τη θέση και πάρκαρες στην άλλη… τον γκρινιάρη από τα στρουμφάκια τον θυμάσαι; Έτσι και οι δικές φράσεις ξεκινούν με «μου τη δίνουν…». Μακριά (και αγαπημένοι)!

• Η αστρολόγος

Ουσιαστικά πρόκειται για παραλλαγή της «ψυχολόγου». Θα σου βρει λύσεις για τα επαγγελματικά σου, τα γκομενικά σου και τις σχέσεις σου με τους γονείς σου. Η διαφορά είναι ότι για όλα τα προβλήματα ευθύνεται ο ανάδρομος Ερμής, ο ωροσκόπος σου, το ζεν, το φενγκ σούι και η αρνητική ενέργεια και το ρέικι! Η λύση πάντα βρίσκεται στον επόμενο μήνα όπου αλλάζουν οι συναστρίες. Το χειρότερο όμως απ’ όλα είναι θα σου κάθετε βάση ωροσκόπου. Τι; Ζυγός; Ατύχησες. Σκορπιό έψαχνε.

• Η business woman

Είναι η γκόμενα που διαβάζει ημερησία ακόμα στις διακοπές. Παρακολουθεί ανελλιπώς τον Αυτιά, ξέρει για τις δοσοληψίες της Cosco στην ανταρκτική, την αλλαγή management στη Google, τα προγράμματα βιοκαυσίμων και φωτοβολταικών και μονίμως συζητάει για επενδύσεις. Το κατάστημα που διατηρεί με τα χίλια ζόρια στο Κολωνάκι το έχει αναγάγει σε franchise με δίκτυο σε Παρίσι, Μιλάνο, Ρώμη, Νέα Υόρκη, Λονδίνο και Τόκιο. Που και που σου ζητάει κάνα δανεικό –κανένα πρόβλημα, τα επιστρέφει- αλλά όταν της πεις για καμιά δουλειά με σίγουρα χρήματα την απορρίπτει λόγω status. Bluetooth στο αυτί και Blackberry (το iPhone της πέφτει λίγο) είναι must.

• H απελπισμένη

Ποτέ δεν την αγαπάς αρκετά και ποτέ δεν είσαι εκεί για αυτή. Κάθε μικρή δυσλειτουργία κλιμακώνεται σε σχεδόν χωρισμό και κάθε διαφωνία πρέπει να έχει τα βαθύτερα της αίτια στην ανατροφή σου και τα πατριαρχικά στερεότυπα με τα οποία μεγάλωσες. Κάθε κατάσταση πρέπει να αναλυθεί εξονυχιστικά. Από αυτή την άποψη μοιάζει με την «ψυχολόγα», με τη διαφορά ότι εδώ πρόκειται για εγωιστικό άτομο που κάνει ότι μπορεί για να κρύψει τα του εαυτού της κάτω από το χαλί. Η λέξεις «συγνώμη», «φταίω» και «λάθος» της είναι παντελώς άγνωστες! Αντιθέτως εσύ πρέπει να τις έχεις πρώτες πρώτες στο δικό σου λεξιλόγιο. Αλλιώς έρχεται η γκρίνια.

• Η αυτοκαταστροφική

Αφού έχει περάσει διάφορες φάσεις καταστρέφοντας ότι καλό της συμβεί, έχει βαλθεί να καταστρέψει κάθε υγιή σχέση προκειμένου να μπει στο επόμενο μεγάλο ρομάντζο. Η άρνηση της να αντιμετωπίσει τις ανασφάλειες της την κάνει αδύνατον να ευχαριστήσει και να ευχαριστηθεί. Αν μπλέξεις μαζί της θα μάθεις τι σημαίνει παράδεισος και κόλαση σε δύο δευτερόλεπτα. Τη στιγμή που η σχέση σας θα είναι στο φόρτε θα σου δείξει την πόρτα. Άσε που έχει και το κλάμα στο τσεπάκι. Ακόμα και όταν όλα πάνε καλά γι’ αυτήν είναι προβληματική η σχέση σας ακριβώς επειδή όλα πάνε καλά.

• Το ψυχάκι

Πρόκειται για ότι χειρότερο μπορεί να σου τύχει. Είναι η γυναίκα που σου λέει στα μάτια τι ωραία που περνάει μαζί σου και πόσο της αρέσει που είσαι μαζί και σε δύο δευτερόλεπτα αλλάζει άποψη και ξαφνικά θέλει να μείνει μόνη να τακτοποιήσει τα χειμωνιάτικα. Όταν τη ρωτάς τι έχει ή δεν απαντάει ή σου λέει «δεν έχω τίποτα, καλά είμαι.» Και σου λέει αλήθεια γιατί απλά είναι καλά και της έχει γυρίσει η γκλάβα.

Σοφός και σωστός ο κύριος. Δυστυχώς έχω μπλέξει στο παρελθόν με κάποιες γκόμενες από τις παραπάνω κατηγορίες και ήταν τραγωδία... :-D