Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά στην Αθήνα το 2010. Φωτογραφία του REUTERS, δημοσιευμένη στην El País.

Το κατάλαβες τώρα;

Στην εθνικοποίηση τριών εταιρειών ηλεκτρικής ενέργειας -μιας γαλλικής, μιας βρετανικής και μιας βολιβιανής- προχώρησε το Σάββατο ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες. Με την κίνηση αύτή το κράτος ελέγχει το 80% της παραγωγής και στοχεύει στον πλήρη έλεγχο του τομέα, δήλωσε ο ίδιος.

Όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος της εθνικής εταιρείας ηλεκτρισμού, οι εταιρείες που εθνικοποιούνται είναι η Corani (η οποία ελεγχόταν από την Inversiones Econergy Bolivia SA, θυγατρική της γαλλικής GDF Suez), η Guaracachi (θυγατρική της βρετανικής Ruelec PLC) και η Valle Hermoso (της βολιβιανής κοινοπραξίας Bolivian Generating Group).

από in.gr

Σχετικό με αυτό που έλεγα χθες. Αυτό λέγεται Σοσιαλισμός, Γιωργάκη και λοιποί! Και συμβαίνει σήμερα! Δεν ανήκει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Κάποιοι παλεύουν ακόμα για τα συμφέροντα της χώρας τους και των πολιτών τους. Εσύ;

Άλλαξε το όνομα σου!

Σύμφωνα με το λεξικό Μπαμπινιώτη, "Σοσιαλισμός είναι η θεωρία και το σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, όπου τα μέσα παραγωγής και κατανομής των αγαθών κατέχονται και ελέγχονται από κοινωνικές ομάδες ή το κράτος και όχι από ιδιώτες, οπότε η ατομική ιδιοκτησία και η κατανομή του εισοδήματος υπόκεινται στον κοινωνικό έλεγχο, κατ' αντιδιαστολή προς τον καπιταλισμό και τον φιλελευθερισμό."

Δεν λέω αν αυτό είναι καλό ή κακό, αφού και μόνο από φετίχ, σε όλους μας αρέσει να κατέχουμε διάφορα πράγματα. Απλά εδώ και αρκετά χρόνια αναρωτιέμαι γιατί το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα εξακολουθεί να έχει στην ετικέτα του το παράγωγο της λέξης Σοσιαλισμός. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήταν στην εξουσία και έκανε κάποια κρατικοποίηση;

Αν κύριοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ πιστεύετε στον Σοσιαλισμό, να τον κάνετε πράξη. Αν όχι, να αλλάξετε όνομα!

Καλλικράτης και Νίκαια

Ένωση Νίκαιας και Ρέντη σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης. Οι κάτοικοι του Ρέντη και ο δήμαρχος μάλλον είναι αρνητικοί σ' αυτό. Ψάχνοντας στο ίντερνετ πολλοί λένε πως ο "πλούσιος" Ρέντης δεν ταιριάζει με την "φτωχή" Νίκαια, πως ο Ρέντης πρέπει να ενωθεί με τον Πειραιά και ετοιμάζουν δημοψήφισμα. Μαγκιά τους!

Προσωπικά, νομίζω πως το όλο κόλπο έχει να κάνει για να σιγουρευτεί το ΠΑΣΟΚ, πως θα καταφέρει να πάρει τον δήμο Νικαίας μέσω του νέου διευρυμένου δήμου, από το ΚΚΕ. Πιθανόν θα προσπαθούσαν να κάνουν ένωση με τον Κορυδαλλό (στον χάρτη φαίνεται πιο λογικό) , αλλά αυτό είναι αδιανόητο.

Σε κάθε περίπτωση, σαν ανώμαλος, τοπικιστής και άρρωστος Νικαιώτης, δεν νομίζω πως έχουμε οποιαδήποτε σχέση με τους καρναβαλιστές και τους γκλαμουράτους. Έχουμε διαφορετική ταυτότητα, καταβολές και καταγωγή. Ανόμοια πράγματα δεν ενώνονται! Ενώστε όλους τους φλώρους μαζί κι αφήστε μας στην ησυχία μας. Κι αν δεν μας γουστάρετε, δώστε μας ανεξαρτησία!

Κυνηγώντας το τίποτα

Wow! Πέρασε τόσος πολύς καιρός από τότε που έγραψα εδώ! Οι τύποι στο Parla.cat θα πρέπει να με χρυσοπληρώσουν που τους έχω site του μήνα για τόσους μήνες (αν και έχει ξαναγίνει λόγω τεμπελιάς...).

Τι έκανα όλον αυτό τον καιρό; Τίποτα σπουδαίο, τίποτα που να αξίζει. Επιβιώνω απλά. Ακόμα κι αυτό όμως έχει την αξία του. Έχω πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο. Μερικές φορές μοιάζει χαμένος. Μερικές φορές όμως καταφέρνω και φτάνω στα πιο βαθιά σημεία του μυαλού μου και της ψυχής μου. Και ανακαλύπτω. Ανακαλύπτω αυτό που δεν θέλω να είμαι. Ανακαλύπτω αυτό που θα ήθελα και μπορώ να είμαι.

Πάντα παρατηρούσα τους ανθρώπους. Τις πράξεις τους, τα λόγια τους και τις αντιδράσεις τους. Όλον αυτό τον καιρό, όχι απλά τους παρατήρησα, τους πέρασα από το μικροσκόπιο. Πόσο εύκολο είναι τελικά να ψυχολογήσεις τον άλλο, αρκεί να το κάνεις... Πόσα πράγματα έμαθα αυτόν τον καιρό... Πόσοι είναι αυτοί που εκτιμούσα και δεν αξίζουν ούτε ροχάλα και πόσοι είναι αυτοί που θα έπρεπε να είμαι δίπλα τους σαν αδελφός, αλλά παρέμεινα απλός γνωστός.... Πόσο τυφλός υπήρξα...

Έρχονται πρωινά που δεν θέλω καν να σηκωθώ από το κρεββάτι μου και το μόνο που κάνω είναι να αναβάλω τα πάντα. Ακόμα και τα πιο επείγοντα. Νιώθω πως έχω περάσει αρκετά. Νιώθω κουρασμένος. Δεν κυνηγάω τίποτα. Απλά θέλω να τελειώσει κι αυτή η μέρα.

Νιώθω πως μια φάση είναι και θα περάσει κι αυτή. Θα είμαι πιο δυνατός και θα πράττω περισσότερο, από το να λέω μόνο τι θα πράξω. Αυτό σημαίνει ωριμάζω; Ή είναι απλά αυτοκάθαρση που λέει και ο φίλος ο Έντι; Θα δείξει, ε;

Πουνέντης...

Είμαι στο μετρό και γυρίζω σπίτι. Έχω αράξει και ακούω μουσική στο mp3 μου. Βλέπω ξαφνικά την απέναντι μου να μου κάνει νοήματα. Βγάζω τα ακουστικά και της λέω ένα "ορίστε". Και μου λέει το εξής θεϊκό:

"Κύριε, αν ο Μάκης Πουνέντης, έρθει στην γυναίκα σας, να της πείτε να μην τον κρατήσει. Να τον στείλει σε μένα"

"Καλώς, θα το κανονίσω" απαντάω και ξαναφοράω τα ακουστικά μου. Όλοι σακατεμένοι....

Samaras spam!

Τρία spam sms από τον Αντωνάκη, μέσα σε 24 ώρες! Για να χτίσουμε λέει την Ελλάδα της ελπίδας! Μαζί μου, Αντωνάκη (και λοιποί υποψήφιοι) δεν θα χτίσετε καμιά Ελλάδα της ελπίδας! Ελπίζω να μη με ενοχλήσεις ξανά! Στείλε τα spam σου σε κανέναν Αλβανό, που έφερες στα μέρη μας! Ούστ!

Το Πολυτεχνείο ζει;

Πέρασαν τόσα χρόνια από εκείνη την νύχτα της εξέγερσης των φοιτητών ενάντια στην Χούντα. Ποτέ δεν πέρασα την πύλη του Πολυτεχνείου για να αφήσω λουλούδια. Πάντα το έβλεπα σαν μια μέρα χωρίς σχολείο!
Εδώ και χρόνια αναρωτιόμουν μερικά πραγματάκια. "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία" ήταν ένα από τα βασικά συνθήματα. Ψωμί; Με το 21% των Ελλήνων κάτω από τα όρια της φτώχειας; Με ανθρώπους που στενάζουν κάτω από την πίεση των τραπεζιτών; Παιδεία; Με αποφάσεις τους Άρη Ρούλη Μπουρνουζόπουλου μία μέρα πριν αποχωρήσει από το υπουργείο για τα ιδιωτικά κολέγια; Με πολιτικές παρατάξεις μέσα στα πανεπιστήμια που πλακώνονται στις φάπες μεταξύ τους και δεν μπορούν καν να βγάλουν συλλογικό όργανο; Ελευθερία; Με νόμους περί κουκούλας, περί φίμωσης των μπλογκ στο διαδίκτυο, περί ταυτοποίησης καρτοκινητών, περί παρακολούθησης από κάμερες και με ομάδες Δέλτα, Ζήτα, Χι, Ψι κι Ωμέγα; Το σύνθημα, δυστυχώς, είναι επίκαιρο ακόμα! Τόσα χρόνια μετά και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε, παιδεία στα μαύρα της τα χάλια και περιορισμοί στην ελευθερία στο όνομα της μάχης κατά της τρομοκρατίας.
Και αυτό που έγραφε δεξιά και αριστερά από την πύλη του Πολυτεχνείου; "Εξω αι ΗΠΑ" και "Έξω το ΝΑΤΟ". Πότε έγιναν αυτά; Όταν ο πρωθυπουργός, μέσα στον ναο της δημοκρατίας, το κοινοβούλιο μας, είπε "Ευχαριστούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες..." ή όταν ο στρατός μας και το ναυτικό μας που είναι ταγμένα στην φύλαξη των συνόρων μας, βρίσκονται έξω από αυτά στα πλαίσια του ΝΑΤΟ για αλλότρια συμφέροντα;
Και τι έκαναν όλοι αυτοί που ήταν στο Πολυτεχνείο; Τους έφαγε η μαρμάγκα; Όχι! Κάποιοι έγιναν κομμάτι της εξουσίας. Κάποιοι κυβέρνησαν και κυβερνούν από διάφορα πόστα! Πολεμάνε για τα συνθήματα τους; Ή έστρωσαν τις κολάρες τους στα μαλακά φαρδιά θρονίσματα (θρόνισμα=θρόνος+κάθισμα); Και θυμάμαι έναν από τους συνθέτες του "Στις βουλής τα έδρανα, αχ και γω να έκλανα"... Τελικά τα κατάφερε ο άτιμος! Μπράβο σου! Όταν επαναστατείς ενάντια στον δυνάστη, όχι για τα ιδανικά σου αλλά για να πάρεις την θέση του, γίνεσαι πιο σιχαμερός από τον ίδιο τον δυνάστη σου!
Κι επειδή δεν βλέπω και πολύ φως σ' αυτόν τον τόπο και επειδή δεν μπορώ να κάνω και πολλά, ζω με την ελπίδα πως σύντομα θα βρω μια καινούρια πατρίδα που θα με αγαπήσει όσο θα την αγαπήσω κι εγώ! Μια πατρίδα που θα εκτιμήσει αυτό που είμαι, που θα μου δώσει ευκαιρίες, που θα με κάνει ευτυχισμένο! Προσμένω...

Pixies

Για τα 20 χρόνια του Doolitlle οι Pixies δίνουν δωρεάν, τέσσερα κομμάτια από το άλμπουμ αυτό ζωντανά. Γράψτε το mail σας και θα λάβετε έναν σύνδεσμο για τα κατεβάσετε!

Εισιτήριο #2

Ένα αλησμόνητο ταξίδι στην Βόρειο Ιταλία με τελικό προορισμό το Μονακό, όπου ο σύλλογος μας στέφθηκε υπέρ-πρωταθλητής Ευρώπης! Η εμπειρία αξέχαστη!

Lisboa

Ξημερώματα Σαββάτου. Βλέπω στην τηλεόραση το τέλος μιας εκπομπής για το fado στην Πορτογαλία. Η τελευταία σκηνή δείχνει ένα τραμ να ανεβαίνει έναν δρόμο. Έναν δρόμο που κάποιο βράδυ ανηφόρισα με κάποια που αγάπησα πάρα πολύ. Οι αναμνήσεις επιστρέφουν και περνάνε μπροστά μου σαν βιντεοκλίπ. Πόσος χρόνος μπορεί να χρειαστεί για να ξεχάσεις εντελώς ένα συγκεκριμένο παρελθόν; Πόσος καιρός χρειάζεται για να εξαφανιστούν οι ερωτήσεις τύπου "γιατί" και "τι θα γινόταν αν..." ;

Το site του μήνα: Νοέμβριος 2009

Parla.Cat

Δεν στέκει χωρίς λόγο η Καταλανική σημαία στο blog! Για όσους επιθυμούν να μάθουν Καταλανικά εδώ είναι η ευκαιρία σας! Το site προσφέρεται από την Generalitat de Catalunya και από το Ινστιτούτο Ramon Llull.

Real Damalia

Προσοχή, προσοχή! Ορδές αφηνιασμένων δαμαλιών προσέρχονται ατάκτως στα περίπτερα της χώρας για να αποκτήσουν το ακυκλοφόρητο cd του Πάριου που συνοδεύεται από μια εφημερίδα! Βρε βούβαλοι, πόσοι από εσάς θα αγοράζατε το cd αν κυκλοφορούσε κανονικά στα δισκοπωλεία; Ουστ!

Μην σας παίρνει από κάτω! Το λαμόγιο που έλεγε πως δεν θα βάλει ποτέ προσφορές στην εφημερίδα του, θα το ξαναβάλει και την άλλη Κυριακή, για να το πάρουν όσα δαμάλια το έχασαν (και να ξεπουλήσει και πάλι) !

Πάμε! Πάμε;

Πάμε να δούμε τι σκατά θα κάνουμε, Κλαύδιε! Για αρχή τον πούλο στις τρεις ηλίθιες ("Η Μονόφθαλμή", "Η Πράντα-ταγερ" και "Η Επίτροπος") και ποτέ ξανά στεφάνι στον τάφο του πούστη του Κεμάλ! (Δεν ψήφισα ΠΑ.ΣΟ.Κ πάντως...)

Ετήσιος χορός Penya Barcelonista d'Atenes

Ο Σύνδεσμος Φίλων Μπαρσελόνα Αθήνας (Penya Barcelonista D'Atenes) έχει στο ενεργητικό του (πέρα από τις αθλητικές), αναρίθμητες κοινωνικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Ενισχύει τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και τους Γιατρούς του Κόσμου, συνδράμει στο Ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας ενώ πρόσφατα μέλη του επισκέφτηκαν το Κατάστημα Κράτησης Ανηλίκων Αυλώνα προσφέροντας βιβλία και αθλητικό υλικό στα παιδιά που κρατούνται εκεί. Άμεσος στόχος είναι η δημιουργία Τράπεζας Αίματος καθώς επίσης και η υιοθέτηση ενός παιδιού από χώρα του τρίτου κόσμου μέσω της Actionaid. Σκοπός είναι η περαιτέρω ενίσχυση των κοινωνικών δραστηριοτήτων του συνδέσμου.

Σας καλούμε στον ετήσιο χορό μας, την Κυριακή 20.9.2009 στη μουσική σκηνή Ghost House (Λεπενιώτη 26, Ψυρρή) με ένα Live του συγκροτήματος ΚΑΠΟ ΜΟΝΟ και του Οδυσσέα Νικολόπουλου. Θα πραγματοποιηθεί και λαχειοφόρος αγορά με σκοπό την ενίσχυση του Συνδέσμου μας. Πληροφορίες στο 6907412676.

Είσοδος: 12 ευρώ
Ώρα προσέλευσης: 21:30